Hydrożel vs klasyczny żel energetyczny — osmolalność, popijanie i żołądek
Hydrożel (Vitaldin Hydro Gel): ~200 mOsm/kg, nie wymaga wody, –57% GI distress (Baur 2019). Klasyczny żel: 800–1200 mOsm/kg, wymaga 150 ml wody. Triathlon, gravel, IBS: hydrożel.
Źródła naukowe
- Baur DA et al. (2019) IJSPP
- Pfeiffer B et al. (2010) Med Sci Sports Exerc
- Jeukendrup AE (2014). A step towards personalized sports nutrition: carbohydrate intake during exercise. Sports Med, 44(Suppl 1), S25-S33.
FAQ
Co to hydrożel i dlaczego nie trzeba go popijać?
Polisacharydowa matryca żelowa, osmolalność ~200 mOsm/kg. Klasyczny żel (800–1200 mOsm/kg) bez wody ciągnie wodę z tkanek do jelit.
O ile hydrożel zmniejsza GI distress?
Baur et al. (2019, IJSPP): –57% objawów przy hydrożelu 2:1 vs klasyczny u biegaczy z historią GI distress.
Kiedy klasyczny żel jest lepszy?
Maraton z punktami wodnymi co 5 km: klasyczny (4,89 zł) jest tańszy. Na treningach z dostępem do wody — też OK.
Czy można mieszać hydrożel (bez popijania wodą) w bidonie?
Nie — zmienia osmolalność roztworu elektrolitowego. E5+ w bidonie, żele jako suche saszetki.
Czy hydrożel trzeba popijać wodą tak samo jak klasyczny żel?
Mniej — hydrożel ma osmolalność ~300–400 mOsm/kg (izotoniczny), więc 100–150 ml wody wystarczy. Klasyczny żel ma 1500–3000 mOsm/kg (hipertoniczny) i wymaga 200–300 ml wody, inaczej ściąga płyn do jelita i powoduje biegunkę u 25% biegaczy (Jeukendrup 2014).